Kontynuuję moją opowieść fotograficzną, jak było w poszczególnych miesiącach roku. Teraz w marcu. Materiał zdjęciowy pochodzi z ostatnich kilkunastu lat i jest efektem wizyt oraz zauroczenia Łęgami Rogalińskimi. Gdyby ktoś zadawał sobie pytanie, co ciekawego może być tam w marcu, odpowiem, sprawdź to osobiście.
Marzec jest głównie zimowym miesiącem. Nieco ponad tydzień należy do kalendarzowej wiosny. Fenologicznie to przedwiośnie.
Dla mnie, Łęgi marcowe są niezwykle interesujące. Majestat miejsc, przestrzeń i wiatr, są świadectwem niesamowitości tamtejszej natury. To tereny „wyrzeźbione” przez tysiąclecia przez rzekę Wartę. Przez setki lat, a może i przez tysiąclecia, rzeki i tereny przy rzekach były najdawniejszymi szlakami wędrówek ludzi. Dlatego dzisiejsze zauroczenie nimi można odebrać jako powrót do prastarych realiów i fascynacji.
Zobaczcie sami.
Liście na dębach pojawiają się na później, niż na wielu innych gatunkach drzew.
Niewielka wysepka na Warcie.
W zależności od poziomu wody w rzece, w jedne lata jest całkiem spora, w inne znajduje się pod wodą.
Gdy Warta wylewa na wiosnę.
Niektóre łabędzie zostają na zimę. W marcu pływają majestatycznie.
Wierzbowy lud na zalanych terenach.
Woda zalewowa cofa się do Warty. Na wyschniętych fragmentach widać bielejącą skorupkę złożoną z roślinnej warstwy.
Właściwie, to papier.
Miejsce pożywiania się bobrów.
Inną pozostałością po marcowych wylewach jest piasek. Woda niesie go i osadza wszędzie.
Robota kretów, które na wiosnę kopią w takim piaskowym podłożu.
Tropy dzikich zwierząt odciśnięte w miękkim podłożu.
Duże piaskowe grzyby. Pewnie purchawy.
Wiatr rozwiewa zarodniki.
Mrówki aktywne od marca.
Pałac Raczyńskich w Rogalinie.
Stary zabytkowy kościółek w Rogalinku.
Już w zimie wyrastają takie „łany” mchów.
Pierwsze kwiaty Łęgów Rogalińskich są żółte.
Jeden z pierwszych motyli, cytrynek.
Na skłonie doliny Warty.
Starałem się przedstawić Łęgi Rogalińskie w marcu, jednak za pomocą zdjęć fotograficznych nie sposób oddać ich bogactwa.
Do zobaczenia.